Śnieżka jest najwyższym szczytem Karkonoszy. Dawniej, gdy wiedza o niedostępnej wówczas Śnieżce dopiero kiełkowała, góra uważana była za najwyższy szczyt w Europie. Szybko jednak ludzie skorygowali ten błąd i odtąd Śnieżka może sie pochwalić mianem pierwszej góry odwiedzanej przez turystów. Mimo że wierzchołek Karkonoszy nie przewyższa Mont Everestu wysokością, to jednak w ilości odwiedzających ją turystów zdecydowanie przoduje. Turystyka piesza na Śnieżkę zaczęła się wcześnie, bo już w XIX wieku wielu ludzi pragnęło wspiąć się na nią o własnych siłach, by móc podziwiać niezapomniane widoki. Przy dobrej widoczności, która niestety zdarza się rzadko, można dojrzeć miejsca oddalone o 200 kilometrów. Tym niemniej nie jest to jedyna atrakcja góry. Już w XVII wieku na jej szczycie powstała kaplica świętego Wawrzyńca, zbudowana przez hrabiego Schaffgotscha, w celu przejednania złych zamiarów Ducha Gór. Obecnie kapliczka jest celem wielu pielgrzymek i zaraz obok obserwatorium najciekawszym obiektem. Z czasem pielgrzymkowy charakter wycieczek powoli zanikał, a turystyka stała się bardziej przyjemnością, niż duchowym oczyszczeniem. Kapliczka niedawno została odremontowana z zachowaniem wszelkich historycznych i architektonicznych perełek. W zasadzie codziennie można do niej wejść i nie tylko podziwiać jej wyjątkowy charakter, ale również pomodlić się w intencji Ducha Gór.

Schronisko

Pod Śnieżką turyści mogą zatrzymać się w schronisku „Dom Śląski” położonego na Równi Pod Śnieżką i jest to niestety jedyne miejsce, gdzie można przenocować w bliskim sąsiedztwie góry. Na szczycie Śnieżki znajduje się Obserwatorium Meteorologiczne oraz restauracja. Obserwatorium od niedawna jest otwarte dla turystów. Za niewielką opłatą można zaznajomić się z przyrządami meteorologicznymi, tymi zupełnie nowymi, jak i historycznymi, obejrzeć wystawę fotografii arktycznych oraz udać się na taras widokowy. Co prawda pierwsze budynki, które udało się ludziom zbudować na Śnieżce stanowiły kompleks schroniska górskiego, to w chwili obecnej na Śnieżce mogą nocować jedynie pracownicy Obserwatorium i restauracji. Niemniej jednak warto skorzystać ze smacznej oferty gastronomicznej oferowanej, przecież, w najwyższym punkcie Karkonoszy.

Warto nadmienić, że Śnieżka jest własnością dwóch narodów – Polaków i Czechów, którzy od wielu lat zgodnie dzielą się górą miedzy sobą i z turystami. Wejście na Śnieżkę od strony Czeskiej nie nastręcza większych problemów – podejście jest łagodne i, dodatkowo, Czesi dysponują wygodnym wyciągiem krzesełkowym z miejscowości Pec pod Śnieżką. Polska strona jest bardziej stroma, Karkonosze w tej części wymagają od turystów nie lada wysiłku. I chociaż nie dysponujemy wyciągiem, to turyści mają do wyboru dwie różne drogi – łagodniejszą, która zapewnia niezapomniane wrażenia widokowe, oraz bardziej stromą, wymagającą lepszej kondycji.

Osobliwością na Śnieżce jest również położony najwyżej w Czechach Urząd Pocztowy. Zarówno polscy, jak i czescy turyści mogą korzystać z jej usług.

Dosięgnąć szczytu

Droga na Śnieżkę jest bodaj najczęściej odwiedzana. Jej atutem jest wyciąg , którym turyści udają się na Kopę. Zimą wyciąg stanowi podstawę ruchu narciarskiego, natomiast latem jest oblegany przez turystów pieszych. Miejska Kolej Linowa znacznie skraca czas zdobywania Śnieżki – wyprawa piesza to minimum 2 - 3 godziny drogi.

Wyciąg – start z miejscowości Karpacz, docieramy na Wielką Kopę, skąd ruszamy na Równię pod Śnieżką, jest to ostatni przystanek przed samym szczytem. Czas wyprawy to: 17 minut jazdy wyciągiem i 20 minut marszu na Śnieżkę.

Wyprawa piesza - najwygodniej rozpoczyna sie wyprawę w Karpaczu, chociaż z innych stron (czytaj: Szklarska Poręba) również można zdobyć szczyt. Wybieramy szlak niebieski, którym spod Kościółka Wang w 3 godziny i 30 minut dotrzemy na Śnieżkę. Po drodze zahaczymy o Schroniska: „Samotnia”, „Strzecha Akademicka” oraz „Pod Śnieżką”. Trasa obejmuje prawie 12 kilometrów marszu. Dużym atutem trasy jest możliwość wcześniejszego zakończenia wyprawy. Na szlaku znajduje się wiele atrakcji: wspomniany Kościółek Wang, Kocił Małego Stawu oraz Kaplica św. Wawrzyńca na Śnieżce. Szlak czerwony jest krótszy, ale bardziej urokliwy. Pierwszy etap obejmuje trasę z Karpacza Biały Jar do schroniska „Nad Łomniczanką”, dokąd dotrzemy spacerowym tempem. Od schroniska rozpoczyna się trudniejsza trasa przez Wodospad Łomniczki, Przełęcz „Pod Śnieżką” aż do szczytu Śnieżki. Długość trasy to 9 kilometrów, wymagany czas to minimum 2 godziny. Kolejna trasa to połączenie trzech szlaków – czarnego, czerwonego i niebieskiego. Wyprawę rozpoczynamy przy Kruczych Skałach w Karpaczu, przemierzamy Sowią Dolinę i poprzez Czarną Kopę docieramy od wschodu na Śnieżkę. Na trasie nie znajdziemy się żadnego schroniska, natomiast jej dużym atutem są niewątpliwe widoki. Droga obejmuje 9 kilometrów marszu i wymaga około 2 godzin i 20 minut wolnego czasu.

Śnieżka i schronisko Dom Śląski - zdjęcia (kliknij, aby powiększyć)